Nedir bu bitchy & bossy etiketi?

Son dönemde sıkça düsünmeye basladıgım konulardan biri, her is yerinde dominant, hırslı, hatayı kolay kabul etmeyen, agresif mizaca sahip kisiler vardır degil mi? Hatta bu özelliklerin bir kısmının basarı icin gerekli oldugu da düsünülür cogu zaman. Fakat yukarıda bahsettigimiz bu kisinin bir kadın oldugu durumda onunla ilgili algımız ne oluyor? “Bitchy”

Evet calısma hayatım boyunca farklı is ortamlarında nadiren de olsa bir kadının özgüveni, lider potansiyeli, ikna kabiliyeti, hırsı ile öne cıktıgını görüldügü an tepkiler söyle olurdu “kıza bak ne kadar da bitchy” ya da “bu ne kadar hırs böyle?” “hayır anlamadım periyodunda sanki?” ve en güzeli geliyor bekleyin “menopoza girmis galiba”

Kimi zaman sexist ve ageist bu söylemlerin yanına kadının marital statusu de girer ve denir ki “hala evlenemedigi icin kendini böyle ise güce kaptırmıs, hırsı ondan”

Kesinlikle abartmıyorum, bu söylemler kahvehanelerde taksi duraklarında duymaya alısık oldugumuz söylemler degiller, bilakis en büyük sirketlerin en genis plazalarında, hepsi universite mezunu eril kisilerce ve bazen de ne yazık ki kadınlar tarafından havaya savruluyor. Erkekler yüzyıllardır domine ettikleri ve finansal özgürlüklerini kısıtlayarak ehlilestirdikleri(!) kadınları 2020’lere yaklasırken de bu söylemler ile bastırmaya devam ediyor, icinde bulundukları yarıstan kadınları tamamen eleyip kazanma sanslarını kendilerince artırıyorlar.

Arastırmalar kadınların erkeklere kıyasla cok daha az & yavas yükselmelerinin major sebeplerinden birinin zam,terfi istemek konusundaki cekinceli tutumları oldugunu söylüyor. Öyle ya, bitchy gözükmeden hakkınız olanı (sizle es deger konumdaki erkek is arkadasınızın sahip oldugu hakları) nasıl isteyebilirsiniz ki? Calıstıgınız sirkette “likeable” biri olmanız mı yoksa hakettiginize inandıgınız haklara sahip olmanız mı daha önemli? Eger kadınsanız bazen secim yapmak zorundasınız.

Her ne kadar globalde büyük sirketlerde gender gap ve gender inequality konusunda calısmalar yapılmaya baslandıysa da sonucları görebilmek ya da bunların samimiyetine inanmak icin henüz erken. Dolayısıyla sistemin yine eril kisilerce yukarıdan düzeltilmesini beklemek yerine bizim birey olarak aksiyonlar almamız en etkili degisim aracı diye düsünüyorum. Ben kendi kücük etki alanımda, cok basarılı ve cok ilham verici kadın arkadaslarıma bu yönde psikolojik destegi vererek bir seyleri degistirecegime inanıyorum. Belki siz de terfi istemekten cekinen ya da maruz kaldıgı sexist bir sakayı/söylemi icine atan bir kadın arkadasınızı sesini yükseltmesi konusunda cesaretlendirebilirsiniz. Ya da bilemiyorum belki de insanın en önce cesaretlendirilmesi gereken kisi kendisidir.

Günün sonunda yaptıgınız is, gösterdiginiz basarı ile degil de ne kadar “bitchy” bir karakter oldugunuz algısıyla sizi anımsayacak eril kisiler degil, sizin hakkınızı aramaktan korkmamıs ve iyi seyler basarmıs olmanız önemli bence. Cünkü o etiket daha uzunca yıllar kullanılmaya devam edecek gibi görünüyor.

<insert some pessimism>

Sevgiler!

Article “How I deal with sexual harassment in tech” by Gillian Morris

A few years ago, I gave a pitch at a startup event and a young man came up to me afterwards.

He was looking to transition from his work in consulting to something in ‘tech’. I’d been a consultant before learning to code and starting Hitlist. He asked if he could buy me a coffee and learn about how I’d made the transition from consultant to founder.

I proposed we grab a beer instead. I don’t drink coffee, and I don’t like taking non-business related meetings during the day. In my previous jobs it had been common to mix business and beer, so I didn’t think much of it.

We ended up having a few beers. We talked about the practical concerns of how to downsize from a consultant paycheck to startup salary, but then the conversation began to branch out.

We talked about our personal goals, our appetite for adventure, our past relationships and how we managed work/life balance.

I realized I was incredibly attracted to him. I felt like I was getting similar vibes from him, though it might have been the beer. And then he asked me if I’d ever consider bringing him onto the Hitlist team.

It wasn’t a total shock. He’d said he was interested in working in startups, I was hiring, and I’d gone into the evening thinking I’d assess him as a potential candidate. I didn’t realize that I was going to end up with a crush on him.

I suggested we meet on a Saturday afternoon to dive into our business model and figure out if there might be a role for him at Hitlist.

That Saturday, we tore apart the pitch deck I’d been using to raise money and came up with something that was, conservatively, ten times better. We got fired up about where Hitlist could go. We laughed, and I wondered whether he was flirting with me, and whether that was clouding my judgment.

I sent one of my advisors the revised pitch deck and he agreed that the young man would make a great addition to the team. I was conflicted because I knew one thing without a doubt: if I offered him a job there was no way I could explore the personal side of our relationship.

And I’m human. We got along well. He had a great butt. Could I have this guy work for me without the attraction side of things driving me nuts?

How is that even a question?

Of course I could. I’m an adult, not an animal. It would have been completely inappropriate for me to hit on someone who had come to me for professional advice and a job.

I knew that it might be distracting to employ someone who I found so appealing but the ethics of making a move on him were so black and white that there wasn’t a choice. And I wasn’t going to let a good candidate walk out the door because he happened to be attractive.

This is what gets me about all these ‘code of conduct’ pieces that have been coming out in recent days: I don’t understand why this is so hard for people to grasp.

If someone comes to you for advice, applies for a job, and/or pitches you for funding, don’t hit on that person.

Am I saying that workplace romances can never happen? No, but if you’re the person in a position of authority, you don’t initiate them, full stop.

If your subordinate makes a move on you, you two can discuss the ramifications like adults and decide whether you want to have a romantic relationship (or be friends with benefits, whatever).

That discussion should happen when you both have clear judgment, i.e. not at 3am at a conference when either or both of you have had alcohol. And that expression of interest from your subordinate should be crystal clear: an invitation to grab a beer is not a date unless he or she explicitly says it is.

In the words Anjali Kumar, founding general counsel at Warby Parker, former senior counsel at Google, and current angel investor:

Resource: https://medium.com/startup-grind/how-i-deal-with-sexual-harassment-in-tech-3bce2ab93a32
Edited by: Sena Sarıhasan